Maartje

Naam: Maartje

Geboortejaar: 1992

Taak binnen Romans Twelve: Akoestisch gitarist, webredactie en repertoirecommissie

Lid van Romans Twelve sinds: Zomer 2016

Even voorstellen:

Muziek maken is echt geweldig. Als kind kwam ik al in aanraking met muziekinstrumenten: ik begon op blokfluit en toen ik oud genoeg was, ging ik klarinet spelen bij Harmoniekapel Crescendo in Noordwijk. Op een gegeven moment was ik uitgekeken op het instrument en stapte ik over op trompet. Daarnaast heb ik altijd slagwerk gedaan, zowel in de slagwerkgroep als achter in het orkest.

Maar waar komt dan die gitaar vandaan? Nou dat zit zo. In de zomer van 2007 begonnen twee verschillende vriendinnen afzonderlijk van elkaar met het leren van gitaar spelen. Ik vond dat instrument ook wel cool en mocht het ook eens proberen. Zo kwam het dat ik er zelf ook één aanschafte, een tweedehands via Marktplaats.

Liedjes schrijven

Heel leuk, dat gitaarspelen. Ik zocht akkoord na akkoord op en zag dat ik allerlei bekende nummers na kon spelen. Geweldig! Ik ging ook zelf liedjes schrijven. De teksten sloegen meestal nergens op, maar het ging mij dan ook meer om de melodie en de muziek.

Later kreeg ik voor mijn verjaardag een ‘echte’ gitaar: de Big Baby Taylor waar ik nu nog op speel. De moderne sound komt daar veel beter uit en ik ben echt dol op het ding.

Overweldigend

Van Romans Twelve had ik allang gehoord via Marije, Nicole en Roos bij wie ik in de klas zat op de middelbare school. Ik kon mezelf wel een fan noemen. In het voorjaar van 2016 kwam ik naar een dienst die door het koor werd begeleid in de Immanuelkerk in Rijnsburg. Aan het eind zei een koorlid dat ze nog muzikanten zochten. Tja, dacht ik, hartstikke vet, maar daar ben ik heus niet goed genoeg voor. Maar een maandje later vroeg Marije mij toch eens te komen kijken – met Bart, mijn broertje, want ze zochten ook nog een drummer! Toen kon ik toch geen nee zeggen.

Die eerste repetitie overweldigde me enorm. Er was geen band, dus Bart en ik zongen even mee in het koor. We leerden Psalm 34 en het was echt zo gaaf! Daarna wilde ik eigenlijk niet meer weg!

Ik kon gelijk aan de bak want ik mocht meedoen met het jubileumconcert. Zowel met gitaar als met trompet. Na dat concert kwamen Ronald en Thijs er ook bij en een nieuwe band was geboren!

Elke vrijdag heb ik weer enorm veel zin in de repetitie. Voor mij zijn ze ook eigenlijk altijd te kort. Heerlijk vind ik het dat we zoveel mogen optreden. En het musiceren geeft altijd zo’n goed gevoel, want je doet het niet voor jezelf. Nee, je doet het voor HEM!