Kramperen in Breezand – Romans Twelve Weekend 13-15 september 2019

Vrijdag en zaterdag – door Willemijn

Na een ruime vijf jaar was het dan eindelijk zo ver. Mijn eerste Romans Twelve weekend en niet alleen van mij, maar van velen. “We gaan kamperen in Breezand”, dat was de blijde boodschap die we een aantal weken geleden te horen kregen. Kamperen? Kramperen lijkt mij een betere benaming. Het is dan al september, dus dan moet je maar hopen op goed weer.

Het weekend kwam steeds dichterbij. En ja, toen was het ineens vrijdag 13 september. Na een drukke werk- of schoolweek verzamelde het koor zich op het Scumterrein in Katwijk. Zoals gewoonlijk was de helft minstens een kwartier te laat. Maar aan elke negatieve kant zit ook een positieve kant, want daardoor hoefde Vincent niet zelf te rijden. Hij haalde het gewoon om met de groep mee te gaan. Zoals je leest houden we zelfs onbewust rekening met elkaar. 

Rondje Afsluitdijk

Rond een uur of acht was iedereen wel in Breezand aangekomen. Sommigen hadden wat omleidingen en waren op de Afsluitdijk terecht gekomen. Toch Nicole en Marije? Misschien probeerden ze het tent opbouwen wel te skippen.

Over tenten gesproken. Anderen hadden daar ook wat probleempjes mee. Toen ik met Areen, Yaël en Lisa de tent aan het opzetten was, brak een van onze tentstokken. En wat doe je dan? Het gevolg was een scheve tent en een tentgenoot minder. Andere koorleden hadden nog een plekje over en Lisa was snel verdwenen. Toen alle tenten stonden, kwamen de drankjes tevoorschijn. We hebben lekker geborreld met elkaar en na een gezellige avond was het bedtijd. De eerste avond was alweer voorbij.

Panterpyjama

Om 7:14 uur kwamen de eerste zonnestraaltjes alweer tevoorschijn. Een aantal koorleden zaten om 7:30 uur al lekker op hun stoeltje een bakje koffie te doen en anderen werden om 8:00 uur hun bed uit getrommeld, want het was tijd voor ochtendgymnastiek. Ik stond nog lekker te douchen en werd met spoed de douche uitgetrokken. De klanken van het oh-zo-bekende ‘Eye of the Tiger’ klonken en daar stonden we dan. Of beter gezegd, sprongen we dan.

We gingen verder met ‘Bewegen is Gezond’. Hoe toepasselijk… Nicole stond in haar panterpyjama mee te doen. Erg jammer dat ze zichzelf niet heeft gefilmd… Toen was het tijd voor een ontbijtje en kwam Piet met z’n alles kunnende BBQ/pan-gebeuren. We kregen een gebakken eitje. En dit gebakken eitje inclusief zonnestralen was voor mij het schakelpunt van Kramperen naar kamperen. Zo erg was het toch allemaal niet.

Koffie in een visrestaurant

Na het ontbijt vertrokken we om 10:00 uur richting Den Oever. Een dorpje waar Leanne ons een geweldige tour zou geven. Alleen was ze nergens te bekennen. Na een klein stukje lopen werden we door de bewoners gewezen op het feit dat er gewoonweg niks te doen was. Uiteindelijk vonden sommige koorleden een kleine vismarkt en de rest zat lekker aan de koffie en thee in een visrestaurant. Het was een hele beleving. Gelukkig hadden we deze dag nog een heel leuk onderdeel te gaan. 

Trilbenen en waaghalzen

Na een korte lunch vertrokken we richting Den Helder. Je gelooft het misschien niet, maar niet veel later stonden we hoog in de bomen. Echt waar! We gingen namelijk naar een klimbos. De één stond te trillen op zijn benen en de ander stond te springen om te beginnen. Met wat aarzelingen stonden we uiteindelijk allemaal op een parcours.

De meeste mensen begonnen op level één, maar sommige waaghalzen begonnen meteen op het hoogste level. Level vier. Na zo’n tweeënhalf uur strijden, stonden er heel veel vermoeide mensen beneden een colaatje te drinken en te wachten op Piet, Yaël en mij. Wij wilden namelijk level vier, twintig minuten voor tijd, ‘even’ doen. Uiteindelijk is het gelukt en hebben we er van genoten.

Kamp Noord en Kamp Zuid

Eenmaal thuis, zo noemde we de camping al na één dag, gingen we lekker barbecueën met elkaar. Joyce en Celine hadden lekker boodschapjes gedaan en Piet stond alweer klaar met zijn kookstel. Broodjes, hamburgers, frikandellen, kip, speklappen, het kwam allemaal voorbij. En niet alleen dat. Uiteindelijk lagen er zelfs stukjes aubergine, courgette en ui bij. We wilden toch nog wat vitamientjes binnen krijgen na zo’n sportieve middag.

De barbecue ging eigenlijk vloeiend door in de ‘feestavond’ die gepland was door het activiteitenteam. Het was onder andere het afscheid van Vincent, dus de muziek ging aan en er werd vrolijk meegezongen. Eén helft zat lekker bij het vuur en de andere helft was aan het zingen. Zo ontstond er een kamp Noord en een kamp Zuid. Op Zuid mocht je alleen een beetje meebewegen met de muziek en op Noord mocht je keihard mee zingen. 

Megaspinnen

Toen de avond vorderde, hadden we een klein probleem. Het hout was op en het was wel echt te koud om zonder vuur te zitten. Paul en Marc kwamen met een idee. Waarom halen we geen hout bij de camping? Zij hadden een hele stapel zien liggen en ze konden vast wel een paar stammetjes missen. Op pad gingen ze. Onderweg werden ze nog afgeleid door een paar megaspinnen.

Maar ja hoor: de nieuwe stammetjes gingen op het vuur en zo konden we er weer even tegenaan totdat… Marc de vuurkorf omvergooide. De schrik zat er aardig in, maar dat liet de pret niet drukken. We gooiden er gewoon weer nieuwe stammetjes op, pakten onze satéstokjes en marshmallows en genoten nog van de rest van de avond. Tot de oogjes bijna dichtvielen en we elkaar een fijne nachtrust wensten! Voor sommigen was dat pas om 3:30 uur… Slaap lekker!

zondag – door Dirk

Na een dag van klimmen, een dorpje bezoeken en een lekkere barbecue in de avond, was het vandaag tijd om een kerk te bezoeken. Dit deden we bij een Baptistengemeente die de City Life Church heette en zich in Den Helder bevond. Het is één van de vele kerken in Nederland met deze naam. Voordat we hier naar toe gingen, was iedereen al wat aan het inpakken en voorbereiden voor de terugweg die er helaas ook alweer aan zat te komen. De tanden werden flink geschrobd, er werden wat laatste bezoekjes aan de wc gedaan en daar gingen we.

Warm onthaal

Eenmaal aangekomen bij de kerk, werden we welkom geheten door verschillende leden van de gemeente, die ons hartelijk de hand drukten. Eenmaal een plek gevonden was het tijd om voor de Heer te zingen, dit met een band die de aanbidding leidde. Wat is dat toch goed, Hem grootmaken met de mensen om je heen die je broeder en zuster noemt. Na de aanbidding begon de pastor met de preek. 

Het ging over het verhaal van Paulus en Barnabas (staat voor “Zoon van vertroosting”), en hoe Paulus werd opgevangen door Barnabas nadat hij tot geloof was gekomen. De pastor moedigde ons aan om zelf een bemoediger te worden, zoals Barnabas voor Paulus was. 

Broodje hamburger

Na de dienst bleven we nog voor gesprek en wat te drinken, om vervolgens weer terug te gaan naar de camping. Op de camping aten we nog lekker een broodje hamburger en daarna was het inpakken en terug naar Katwijk!

We keken terug op een mooi weekend waarin we elkaar beter hebben leren kennen, oftewel: een echte teambuilding. Activiteitenteam, bedankt! Volgend jaar weer?