Jip

Naam: Jip

Geboortejaar: 1998

Taak binnen Romans Twelve: Alt en webredactie

Lid van Romans Twelve sinds: Februari 2014

Even voorstellen:

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: zingen is mijn grootste passie. Of nou ja, één van mijn grootste passies, want ik heb er veel. Ik zing al mijn hele leven en probeer daarnaast nog wat geluid uit mijn gitaar en ukelele te krijgen. Dit gaat overigens niet heel soepel, maar ik kom er vast wel. Daarnaast ben ik verslaafd aan alles wat met lettertjes te maken heeft. Je zult me in mijn vrije uurtjes altijd met een boek of een schriftje zien. Vooral in de trein naar school waar ik een redactionele opleiding volg, heb ik mijn oogjes op een boek gericht. Ook ben ik in mijn dromen een echte fotografe en daar hoop ik dan ook later mijn brood mee te verdienen. En o ja, ik dans graag, maar dat kan ik eigenlijk helemaal niet.

Passie en liefde 

Naast dit allemaal heb ik één passie die ver boven dat alles staat, en dat is God. Ik ben in 2013 tot geloof gekomen en sinds die tijd is mijn relatie met God gegroeid tot wat het nu is. Ik deel mijn leven met Hem en ik probeer in alles wat ik doe Hem te volgen. Daarom is Romans Twelve voor mij één van de belangrijkste dingen in mijn leven. Ik mag hier bezig zijn met mijn twee grootste passies: zingen en God (en dansen, maar dat is een geheimpje). Bij Romans Twelve kan ik mijn passie en liefde voor Hem kwijt, samen met al mijn andere koorleden! Met z’n allen zingen we voor hetzelfde doel en dat is niet in woorden te omschrijven zo mooi. Ik ben ook erg actief in de kerk. Zo ben ik leider van een jeugdgroep en ga ik elk jaar mee op kinderkamp.

Genoeg over mij, over naar het koor! Sinds februari 2014 ben ik lid van het leukste koor van heel Katwijk en omstreken en dat is op een wel hele leuke manier gegaan. Sopraantje Willemijn wilde zich namelijk opgeven, maar ze durfde niet alleen. Als goede vriendin liep ik achter haar aan, waardoor ik technisch gezien werd gedwongen om ook mijn kop te laten zien op de vrijdagavond. En dat heeft zijn vruchten afgeworpen! Al drie jaar heb ik het enorm naar mijn zin en ik ben Dirk (oud-lid) nog altijd dankbaar voor het maar blijven vragen van mijn e-mailadres.

Natte wangetjes

Mijn mooiste Romans Twelve-herinnering kan ik echt niet kiezen. We maken met het clubje zoveel gave dingen mee, dat er geen hoogtepuntje te noemen valt. Maar goed, ik doe mijn best. Wij hebben voor een kerkdienst mogen zingen voor een jongen met autisme. We mochten hem zijn favoriete nummer toezingen en het enthousiasme van de jongen liet ons en zijn ouders met natte wangetjes achter. Ook het zingen voor demente ouderen heeft een speciaal plekje in mijn hart. Natuurlijk blijf ik het jubileumconcert herbeleven tot ik 96 jaar oud ben. Naast dit alles, zijn we een geweldige groep. We komen elke vrijdag, en soms zondag bij elkaar om zo onze passie te delen, samen te lachen (heel veel, echt heel veel. Sorry Marc!), te dansen (sorry Marc), en ook soms te huilen. We zijn gezegend met zo’n prachtig clubje mensen en ik blijf lekker plakken totdat ze me weg moeten slepen!