Kiki

Naam: Kiki

Geboortejaar: 1991

Taak binnen Romans Twelve: Sopraan

Lid van Romans Twelve sinds: Augustus 2017

Even voorstellen:

Hallo allemaal,

Mijn naam is Kiki Arts en ik stel me graag even aan jullie voor. 

Ik kom uit de Zilk en heb een protestantse moeder en een niet-gelovige vader. De Zilk zelf is katholiek en ik heb op een rooms-katholieke school gezeten. Op school werd aandacht besteed aan het geloof en de daarbij behorende feestdagen. Enkel op bijzondere dagen zoals Kerst en Pinksteren loopt heel de kerk vol in de Zilk, de rest van het jaar wordt de kerk bezocht door een handjevol ouderen.

Rugzakje

Ik heb van mijn moeder en grootouders geleerd wie God is en wat Hij voor ons heeft gedaan. Mijn opa vertelde graag Bijbelse verhalen aan ons, maar omdat wij bijna nooit een kerk bezochten, was dat eigenlijk zo ongeveer alle kennis die ik had. Een “relatie met God” of “opnieuw geboren worden”, daar had ik nooit van gehoord. En omdat ik niet beter wist, dacht ik dat het weten van Zijn bestaan voor mij voldoende was. God droeg ik bij me in mijn rugzakje en als ik een keer in de rats zat, vroeg ik Hem om hulp.

Vorig jaar vertelde mijn vriendin Roos dat ze op 3 juli, mijn verjaardag, een heel bijzonder optreden zou hebben. Dit zou in de Kapel in Valkenburg zijn voor vluchtelingen. En alhoewel ik mijn eerste verjaardagsgasten eind van de middag al verwachtte, besloot ik ze die ochtend te appen. Ik appte dat ik wat later zou komen, omdat ik bij een optreden van Romans Twelve zou gaan kijken. Maar dat ze vooral de barbecue maar alvast aan moesten steken!

Warmte

Ik wilde gewoon per se gaan kijken, terwijl ik eigenlijk nooit in een kerk kwam. Ik had nooit verwacht dat het zó bij mij zou binnenkomen. Ik moest ervan huilen en voelde iets wat ik nooit eerder gevoeld had. Ik vond het prachtig en bleef de hele week maar denken aan de gezichten van de mensen die zoveel hadden meegemaakt en daar in dat kleine kerkje geraakt werden door wat het koor zong.

Ik voelde zo’n warmte na het bezoek aan de Kapel en wilde meer horen en leren over de relatie die je met Hem kunt hebben. Toen ik bij het jubileumconcert kwam kijken dacht ik, “ik wil daar ook tussen staan”. Ik ben ontzettend blij dat ik met deze mensen mag zingen en hopelijk in mensen los kan maken wat zij bij mij los hebben gemaakt op die middag in de Kapel.